Dichters & Denkers

De ontvadering van de maatschappij is ingezet, maar het patriarchaat is nog lang niet volledig ontmanteld. Het maatschappelijke proces van diepe democratisering is nog maar net begonnen.

Maaike Meijer
13 mei 2020 – verschenen in nr. 20

 

De term ‘patriarchaat’ is ineens terug van weggeweest. Toen het feminisme in het westen aan het einde van de jaren zestig weer aanzwol was het een standaardbegrip in de feministische theorie, maar in de jaren tachtig raakte de term besmet, omdat hij te generaliserend en te grof werd gevonden. Hij zou een meer genuanceerd begrip van al die verschillende historische en hedendaagse sekseverhoudingen in de weg staan. Het ene patriarchaat is immers het andere niet. Een Afghaans meisje dat op haar dertiende wordt uitgehuwelijkt kan niet worden vergeleken met een in weelde badende Hollandse ‘mevrouw Philips’, zoals toen werd betoogd. Bovendien werd sekseongelijkheid door feministen steeds meer verbonden met andere vormen van verschil, bepaald door klasse, etniciteit, seksualiteit, leeftijd en religie: een complexiteit die niet verhelderd kon worden door alleen die gemene deler ‘patriarchaat’.

 

Download de pdf:

De illusies van de mannelijke erfopvolging – De Groene Amsterdammer